Herinnering

 

Als ik naar mijn handen kijk

-getekend door de tijd-

zie ik weer de jouwe

met voorzichtige vingers

trekken zij de draden los 

van de schapenwollen trui

een fragiele draad 

verbindt ons

mijn armen bewegen mee

op jouw ritme 

mijn polsen wiegen losjes 

de taaie strengen wol

langzaam verdwijnt de trui 

draden vormen zich tot bollen

wachtend op

een nieuwe lente

nu jouw draad is afgehecht

rest mij niets meer dan 

de mijne op te pakken

en de eindjes aan elkaar te knopen

 

Democratie

Democratie

Het volk regeert

 

Maar wat 

als de wil van het volk

Wordt gevormd door de onderbuik

Waar hebzucht  haat en holle frasen

Welig tieren?

 

Maar wat

Als de angst regeert

En het volk

Zich verschanst 

achter 

barricades?

 

Maar wat

Als partijen

Gekleefd aan veilig pluche

afglijden en verworden 

Tot broeinesten van

Ambitie en bedrog?

 

Maar wat

Als geloof 

Héérst over

hoop en liefde 

En de haat 

Zijn genadeloze gang

kan gaan?

 

Wat wil het volk

Het volk wil niet veel goeds

Zei Reve al

 

Maar wat

 

als poëzie met zachte schreden

democratie zou binnentreden?

Als geloof weer hoop en liefde kust

Als alle haat dan wordt geblust?

 

Als oren zich openen om te luisteren

Als luide stemmen weer gaan fluisteren

Zouden zachte krachten winnen

Wit en zwart elkaar beminnen?

 

Zouden vrijheid en gerechtigheid 

Eenheid en verscheidenheid 

Weer kunnen samengaan

en de vijandigheid verslaan?

 

Of is een dichter maar een dromer

die wolf en lam tezamen ziet

Spelen in een eeuwige zomer?

Voorgedragen in Poëzie Café Venstra in samenwerking met Bibliotheek Amstelland op 10-11-2016

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herfstdraden

I

Het is stil herfstweer als ik mijn geboortedorp binnenrijd. Het zonlicht schijnt door de bomen en laat de bladeren schitteren in oranje, gele en rode tinten. Het dorp heeft één lange straat, die in het midden wordt gescheiden door een kruispunt. Aan de westzijde loopt een lange vaart. De oostzijde bestaat uit weilanden en bossen.
Ik zet mijn auto aan de kant en ga te voet verder. De koeien staan nog buiten in dit jaargetijde. Ze staren dromerig in de verte. Ik loop langs een oude schilderswerkplaats; de verf is afgebladderd. 
Dan nader ik zeven kleine witte huizen, de enige aan de oostzijde. In het middelste huis woonde hij: de buurjongen en klasgenoot die slechts twaalf jaar oud mocht worden.

II
Het was herfst. We zochten beukennootjes en tamme kastanjes in het bos. Met zijn vijven: Johan was er die dag niet bij. Eigenlijk was ik stiekem een beetje blij daarom. Een echte pestkop kon hij soms zijn.
Thuis, aan tafel hoorde ik dat hij ziek was. In de keuken fluisterden mijn ouders. Ik verstond alleen: ‘Hoofdpijn, hele erge hoofdpijn.’ En daarna waren ze extra bezorgd om mij. Waarom, begreep ik later pas.
Er ging een week voorbij. De dag waarop hij stierf, stormde het. De bomen veranderden in kale voorbodes van de winter. De grond lag bezaaid met dorre bladeren. In het voorjaar zouden er nieuwe knoppen ontspruiten. Zonder hem. Voor het eerst besefte ik dat het leven eindig was.
Geplaatst op 120w

Triolet

Ik heb je nooit gekend

Toch schonk je mij je naam

En je verhalen zijn me ingeprent

Ik heb je nooit gekend

Jij hebt je naar mij toegewend

Ik zie je voor me staan

Ik heb je nooit gekend

Toch schonk je mij je naam

Zoete verleiding

Versie 2

luidsprekers  

bazuinen

door de ruimte

liefde en passie

in de aanbieding

komt koopt en eet

twee halen één betalen 

kiest u voor passie

dan krijgt u de liefde

er gratis bij

een grijsaard koopt 

vijf broden  

met twee vissen 

en droomt van 

een wonderbare 

vermenigvuldiging 

druiven

blauwe druiven

komt proeft en eet

laat de wijn 

rijkelijk vloeien 

zingt het hoogste lied 

uw borsten zullen zijn

als druiventrossen 

komt koopt geniet 

het volk trekt voort

met volgeladen karren 

op weg naar

het beloofde land

buiten klagen koeien

om hun verloren melk

verzuurd en over datum 

verborgen in grauwe schappen 

honingraten zijn

verlaten

bijenkasten sleets 

geworden

de werksters 

van het laatste uur

zijn vertrokken

 

Versie 1

Luidsprekers bazuinen

door de ruimte:

Liefde en passie

in de aanbieding

Komt koopt en eet

twee halen één betalen 

Kiest u voor passie

dan krijgt u de liefde 

er gratis bij

Een grijsaard koopt 

vijf droombroden 

met daarbij twee vissen 

en hoopt 

op een wonderbare 

vermenigvuldiging 

Loopt langs alle paden 

Tony's chocolade

smelt op uw tong 

Komt koopt en eet

laat u verleiden 

wees blij met de blijden

Een kind wijst verrukt

naar een kabouter Plop

verrassingsei

droomt 

van een fijn cadeau 

er gratis bij

Druiven

blauwe druiven

Komt proeft en eet

laat de wijn rijkelijk vloeien 

Zingt het hoogste lied 

uw borsten zullen zijn 

als druiventrossen 

aan de wijnstok

Komt en geniet

met volle teugen 

in het beloofde land

Kikkers

Drijvende dril in de vijver

glanzende belofte van leven

(glanzende kiemcel vol leven)

krioelende visjes

uitgroeiend tot kikkers 

met lange achterpoten 

die zich afzetten 

vol kracht 

ogen voorzien 

van doorzichtig vlies

tapetum lucides:

een tapijt van licht

in donkere nacht 

groenbruine kleuren 

camoufleren 

en weren

de vijand

 kwaakblazen

groot als ballonnen 

lokken de vrouwtjes 

het kikkerkoor zwelt aan

blaaskaken 

met glimmende huiden

weerspiegeld in water

kwaken 

het hoogste lied 

kikkers

zangers zijn kikkers

NG 15-10-2016

Misericordia

De ijle klanken van de muziek buitelen over elkaar heen. Tevergeefs probeer ik de afzonderlijke melodieën te volgen. Dan klinkt unisono: misericordia. Barmhartigheid, is er nog barmhartigheid? Ik word overvallen door heimwee naar wat was.
Ik kijk opzij en pak je hand. Jij wilde dat ik met je meeging. Je smeekte me onophoudelijk: ‘Doe het, juist nu.’ Ik staakte mijn verzet.

Het is koud in de kathedraal. Mijn hele lijf rilt. Jij lijkt geheel verzonken te zijn in de muziek. Ik knijp je. Heel even kijk je me aan. Je ogen glanzen en bemoedigend knik je me toe.
Stemmen smelten samen tot een hemelse harmonie. De mijne zal zich er nooit meer in mengen. Voortaan zal ik slechts toehoorder zijn.